Spiritueel Ontwaken en een Nieuwe Realiteit
Vaag zag ik twee gezichten. Een stem zei ‘het komt weer goed met je’. Het drong tot me door dat mijn man en mijn zoon bij me waren. Ik wilde iets terug zeggen maar er kwam geen geluid uit mijn mond. Een vrouwenstem zei ‘wacht maar even, ik haal dit weg’. Ik voelde iets bewegen in mijn keel, even was ik benauwd en toen floepte er iets uit mijn mond. Ik kon weer ademhalen en geluid voortbrengen. Zo werd ik wakker na mijn bijna-doodervaring.
Mijn lichaam lag bewegingsloos in een bed, door allemaal slangen verbonden aan een machine. Ik had geen pijn meer. Maar waar was ik?
Langzaam begon het door te dringen, ik lag op de IC en was een tijd in slaap gehouden na mijn spoedoperatie.
In de tijd tussen de narcose en het weer wakker worden had ik iets ervaren. Er was een onbeschrijflijk mooi licht. Ik kon het niet onder woorden brengen. Het was teveel om te bevatten.
Toen ik in het ziekenhuis kwam was ik mentaal nog ziek vanwege mijn burn-out. Het onvoorbereid wakker worden op de IC was een shock. Ik sloot af en de rest van mijn tijd in dat IC bed heb ik als een film beleefd. Ik keek naar mezelf als ware ik de hoofdrolspeelster.
Fysiek, Mentaal en Emotioneel Herstel
Zo ontwaakte ik na mijn bijna-dood ervaring (BDE). Ik had op dat moment geen idee dat deze spirituele ervaring een breuk met mijn leven van ervoor betekende. Alleen al het herstel van mijn fysieke lichaam vroeg veel in de maanden die volgden. Ook mentaal en emotioneel had ik veel te verwerken.
Naarmate ik fysiek herstelde, kwam er ook ruimte voor mijn bijna-dood ervaring. Het verlangen naar die staat van zijn deed pijn. Ik voelde alsof ik iets was kwijtgeraakt, namelijk mijn mooiste zelf.
In dit fysieke lichaam waarin ik was terug gekomen, was geen plaats voor ‘mij’. Het zat vol met overtuigingen en gewoontes die niet van mij waren. Hoe kon ik ruimte gaan maken voor mij zelf? En wie was ‘mij zelf’?
Het Terugvinden van Mijzelf na mijn Bijna-Doodervaring
Deze periode van ziekte en herstel was de tijd van spiritueel ontwaken. Na mijn bijna-doodervaring zag ik dat mijn lichaam mij iets wilde laten weten over de manier waarop ik tot dan toe om was gegaan met de dingen in mijn leven. Dat op zich was al pijnlijk om onder ogen te zien. (ego) Ook het thema dood was ineens in mijn leven gekomen. Ik was uit mijn lichaam geweest en er weer in teruggekeerd. Het was een overweldigend begrip. Uit mijn lichaam zijn terwijl ik nog wel bewustzijn had!
Ziekte, Herstel én Spiritueel Ontwaken door mijn Bijna-Doodervaring
Mijn ziekte en herstelperiode gaf me tijd en ruimte om me te concentreren op mijn innerlijke wereld en me bewust te worden van mijn spirituele kant. Ik besefte dat mijn bijna-dood ervaring me opende voor een nieuw begrip van het leven en de dood, en me hielp om de essentie van het bestaan te begrijpen. Het bracht me in contact met mijn ware zelf en gaf me de kracht om mijn eigen pad te volgen.
Tijdens mijn spirituele ontwaking werd ik geconfronteerd met mijn ego en moest ik erkennen dat ik niet altijd handelde vanuit de beste intenties. Ik realiseerde me dat mijn ego de oorzaak was van veel van mijn problemen en dat ik moest leren mijn ego los te laten om me te kunnen richten op mijn innerlijke groei en het vinden van mijn ware zelf.
Het Verlangen naar Samenvoeging met het Licht
Mijn bijna-dood ervaring bracht me ook een dieper begrip van de dood en bewustzijn. Ik begon te begrijpen dat de dood niet het einde is, maar een overgang naar een ander niveau van bewustzijn. Ik begon te beseffen dat er meer is tussen hemel en aarde dan we kunnen zien, en dat er een groter plan is dat ons overstijgt.
Mijn bijna-dood ervaring was een van de meest transformerende momenten in mijn leven. Het was een keerpunt dat me hielp om mijn ware zelf te vinden en me bewust te worden van mijn spirituele kant. Het bracht me in contact met de diepere betekenis van het bestaan en gaf me de kracht om mijn eigen pad te volgen. Het was een wake-up call die me opende voor een nieuw begrip van de wereld en mijn plaats daarin.
Het licht dat ik zag en waarnaar ik op weg was, voelde ik ook in ‘mij’ tijdens mijn BDE. Ik wist dat ik onderdeel was van dat onbeschrijflijk mooie licht en dat ik mij ermee ging samenvoegen. Wat maakte dat ik toch terug ging naar mijn fysieke lichaam? En waar was het licht nu, terwijl ik aan het herstellen was? Ik was toch teruggegaan in mijn lichaam. Als ik dat licht in mij kon voelen toen ik uit mijn lichaam was, zou ik het nu ook nog moeten kunnen voelen terwijl ik weer in mijn lichaam was. Ik was het echter kwijt.
De Troost van Andere Bijna-Doodervaringen
Ik begon te lezen over bijna-dood ervaringen. Het troostte mij de verhalen van anderen te lezen. Mystieke ervaringen zijn al eeuwenlang bekend. Door de moderne medische wetenschap worden steeds vaker mensen ‘voor de dood weg gehaald’ en zijn er tegenwoordig veel getuigenverslagen.
In die tijd kwam ook het boek van Pim van Lommel ‘Eindeloos bewustzijn’ uit. Ik begon mijn bijna-dood ervaring in een groter kader te plaatsen. Er is een veld waar wij onderdeel van zijn. Een groot energetisch veld waar verschillende benamingen voor zijn, zoals nulpuntsveld en quantumveld. Het fascineerde mij. Ik begon te ontdekken dat een mens zoveel meer is dan alleen het fysieke lichaam.
Ontdekkingsreis naar de Essentie van het Zijn
Mijn bijna-dood ervaring was het begin van een jarenlange ontdekkingsreis naar wie ik in wezen ben. Zelfonderzoek, persoonlijke ontwikkeling, contemplatie en transformatie bijvoorbeeld, waren begrippen waar ik mee te maken kreeg.
Deze reis naar binnen kwam voort uit het verlangen het licht weer te kunnen ervaren. Inmiddels weet ik dat dat licht altijd in mij is. Het is wie ik in wezen ben, het is mijn kern. Mijn mens-zijn verhindert vaak dat ik het licht nu kan ervaren.
Iedere stap die ik zet in mijn persoonlijke ontwikkeling brengt mij dichter bij mijn kern. Het is uitdagend, spannend, soms vermoeiend en zó de moeite waard dat ik verwacht dat ik hiermee door zal gaan tot ik werkelijk voor goed dit fysieke lichaam zal verlaten.
Veelgestelde Vragen over Bijna-Doodervaring
Een bijna-doodervaring (BDE) is een intense ervaring die sommige mensen hebben tijdens een hartstilstand, in de buurt van de dood of zelfs tijdens de dood. Het kan worden gekenmerkt door gevoelens van vrede, het bewegen door een tunnel, het zien van overleden dierbaren en soms het hebben van een “buitenlichamelijke ervaring”.
Tijdens een bijna-doodervaring kunnen mensen klinisch dood zijn, wat betekent dat er geen hartslag, bloedcirculatie of ademhaling is. Maar mensen met een bijna-doodervaring kunnen ook worden gereanimeerd en terugkeren naar het leven.
Terwijl sommige wetenschappers en sceptici geloven dat bijna-doodervaringen hallucinaties zijn, melden veel mensen die er een hebben gehad ze als reëel. Sommige neurale en cognitieve studies suggereren dat deze fenomenen niet louter hallucinaties zijn, maar dieper in onze hersenen kunnen worden ervaren.
Ongeveer 4-8% van de mensen heeft gemeld dat ze een bijna-doodervaring hebben gehad. Er zijn echter waarschijnlijk veel meer gevallen waarin mensen deze ervaring hebben gehad, maar er niet over hebben gesproken of zich niet herinneren.
Bijna-doodervaringen kunnen op elk moment voorkomen bij mensen van alle leeftijden en achtergronden. Het lijkt echter wel vaker voor te komen bij mensen die een trauma, ernstige ziekte of een hartstilstand hebben meegemaakt.
Bijna-doodervaringen kunnen variëren in duur, van slechts enkele seconden tot meer dan een uur. Sommige mensen herinneren zich bijna-doodervaringen als hele dromen of periodes van tijd die voorbij lijken te vliegen.
Sommige mensen met een bijna-doodervaring hebben gemeld dat het hen heeft geholpen hun angst voor de dood te verminderen, omdat ze tijdens de ervaring een gevoel van vrede en welzijn hebben ervaren. Dit kan echter ook afhankelijk zijn van iemands geloof en spiritualiteit.
Bijna-doodervaringen geven vaak aanleiding tot discussies over het leven na de dood. Er is momenteel geen wetenschappelijk bewijs voor deze theorie, sommige mensen zijn echter wel overtuigd van een bestaan na de dood en vinden hierin troost.
Enkele van de meest bekende bijna-doodervaringen zijn beschreven in het boek “Eindeloos Bewustzijn” van cardioloog Pim van Lommel. Zo’n bijna-doodervaring komt bijvoorbeeld voor in het verhaal van Pam Reynolds, die tijdens een operatie aan een aneurysma klinisch dood was en hemelse ervaringen had voor ze weer terugkwam in haar eigen lichaam.
In het boek van Pim van Lommel beschrijft hij dat mensen tijdens een bijna-doodervaring vaak een tunnel zien, een gevoel van vrede en geluk ervaren, en soms ook overleden dierbaren tegenkomen. Sommige mensen beschrijven het als een herboren worden.
Bijna-doodervaringen zijn vooralsnog niet volledig verklaard door de wetenschap, maar er zijn verschillende theorieën die raken aan het stervensproces en de werking van onze hersenen. Dit onderwerp blijft doorgaans open voor discussie.